Voor het eerst zorgde Klaas Stobbe er voor dat Friesland een Nederlands kampioen veldrijden kreeg. In het shirt van de WV Drachten e.o. behaalde de 38-jarige Stobbe in januari 1983 de nationale titel voor veteranen bij de veldrijders in de modder rond het Limburgse Hulsberg. Een jaar later kon de gedrongen Drachten-renner die prestatie niet herhalen. Geploeter in soms meer dan twintig centimeter blubber leidde in Oss tot een zilveren medaille, achter de beres- terke ex-prof Gerrit Scheffer uit Hengelo. Het volgende seizoen (1985) was het in Gieten weer raak: voor de tweede maal was hij de beste veteraan van Nederland. In alle rust reed de Friese Groninger in Drenthe naar de titel. Na de tweede doorkomst had hij al bijna een halve minuut voorsprong opgebouwd en met de vingers in de neus bouwde hij die voorsprong op om tenslotte met 42 seconden voorsprong te finishen. Met al negentien zeges op zak nam Stobbe in januari 1986 weer deel aan het NK, ditmaal in het Gelderse Lochum. En na een paar traditionele slapeloze nachten toonde hij zich opnieuw de sterkste op het prachtige "Ruighen- rode"-parcours. "De kleine Wilpster danste drie kwartier lang schijnbaar moeiteloos over de besneeuwde bospaden en een vals bergje, dat vele concurrenten een acuut gevoel van hoogtevrees bezorgde en waar Klaas Stobbe als een volleerd acrobaat in het zadel bleef, schoven vele anderen op hun zitvlak en met de ogen dicht naar beneden", jubelde LC- verslaggever Luigi Bulsing de volgende dag. Een vierde titel werd behaald in 1987 te Oldenzaal. Liefst 43 jaar was hij in 1988 toen de Nederlandse Kampioenschappen veldrijden weer in het Limburgse Hulsberg werden gehouden. Eigenlijk had Stobbe al wat willen afbouwen, de aanloop naar het kampioenschap was ook niet optimaal, maar toch stond er ook dit keer op zijn klasse geen maat. Volgens de maestro zelf was deze vijfde zege de zwaarste die hij in een titelrace ooit behaalde. Op de Brabantse grond van Sint Michielsgestel haalde Klaas in 1989 zijn zesde nationale titel binnen. Meteen na het startschot vertrok Klaas als een speer, dook de bospaadjes in en pas op het ereschavot zagen zijn belagers hem terug. Hij wist echter van geen ophouden en in het Maarnse Gat te Maarn, in 1990, kon hij in het tricot van Ten Cate Verspreidingsburo voor de zevende maal het overwinningsgebaar maken. Nog éénmaal zou Stobbe toeslaan. Niemand kon de 46-jarige veteraan in Gieten (1991) van zijn achtste(!) titel afhouden. Op 15 december 1990 boekte Stobbe te Ermelo zijn honderdste zege als cyclo-crosser. Zijn eerste overwinning behaalde hij op 6 november 1982 te Wassenaar op het recreatiecentrum Duinrell. Aan het eind van het veldritseizoen 1995/1996 stopte Klaas Stobbe op 51-jarige leeftijd met fietsen. Een jaar later klom hij echter alweer op de fiets en won, nu als lid van de Wielervereniging Snits, een zilveren medaille op het regiokampioenschap cyclo-cross te Noardburgum, achter Nederlands kampioen Jan Steensma.