PIET, GERRIT EN KLAAS HOEKSTRA

Piet Hoekstra werd geboren op 24 maart 1947 te Murmerwoude. Te Dokkum volgde hij een LTS-opleiding voor automonteur, maar hij werd uiteindelijk gevangenisbewaarder in Oost- Groningen. Via het voetballen (rechtsbuiten bij De Wâlden) en de schaatssport kwam hij in de wielersport terecht, waarin het oermens Hoekstra jarenlang de pelotons geselde. In 1965 debuteerde hij bij de nieuwelingen en een jaar later boekte hij zijn eerste overwinning: eerste in de Ronde van Noordwolde. Als nieuweling boekte hij in 1966 acht overwinningen (o.a. Venhuizen, Hallum, Noordwolde, een etappe in de driedaagse van Groningen en De Wilp), in 1967 als amateur zeven maal (o.a. Ter Idzard, Midwolda, Hoogkarspel, Oosterwolde en Ternaard). De 'Beul van Dokkum' werd kampioen van Friesland in 1967, 1968 en 1969. In 1968 en 1969 behaalde hij 37 overwinningen bij de amateurs, waaronder een etappe in de Tour de l' Avenir van 1969, Bordeaux-San Sebastian en ontelbare criteriums, o.a. te Drunen, Genemuiden, Denekamp, Holten, Beekbergen en Harderwijk (2x). In 1968 was hij, zonder succes, deelnemer aan de Olympische Spelen te Mexico op het onderdeel ploegachtervolging. In 1969 werd Piet -1.90 meter lang, 84 kilo zwaar- kampioen van Nederland op de achtervol- ging, door niemand minder dan Joop Zoetemelk te kloppen. In 1970 trad hij toe tot de gelede- ren van de beroepsrenners en fietste achtereenvolgens bij Caballero, Gazelle, Gan-Mercier en Novy Dubble Bubble. In die periode won hij zilver op het NK achtervolging voor profs, zilver op het NK voor clubs met een team van zijn club De Friesche Leeuw, zilver op de 50 km 'eigen kracht' achter Peter Post en zilver op het NK voor prof-achtervolgers. Overigens werd zijn carrière als beroepsrenner geen succes want de oud-Dokkumer kon geen meter klimmen. Na drie seizoenen als prof rondgefietst te hebben keerde hij in 1973 terug naar de amateurs, om vervolgens weer een indrukwekkende erelijst bijeen te fietsen: 44 maal eerste, waaronder de Ster van Zwolle (1976). Later werd hij opgenomen in de sponsorformatie van Batavus, waarvan hij in 1978 ploegleider werd. In 1983 en 1984 behaalde die ploeg het merkenkampi- oenschap van Nederland. Wolter Zwart, jarenlang zijn assistent, omschreef Hoekstra eens als volgt: "Je kunt hem overal neerzetten en in het diepe gooien. Hij komt gegarandeerd boven- drijven. Het is een goudeerlijke vent, gaat voor de renners door het vuur, maar dat moet andersom ook het geval zijn, anders kom je Piet Hoekstra nog wel tegen". De "locomotief" behaalde in zijn fietsloopbaan ongeveer 170 overwinningen. Zijn topjaar was 32 maal eerste. In 1989 werd hij bondscoach bij de KNWU van de nationale damesselectie, in 1992 van de amateurs en later weer van de dames. Het dieptepunt in zijn loopbaan was het feit dat hij in 1997 door een vijftal dames van de nationale selectie werd beticht van overmatig drankmis- bruik en ongemotiveerdheid. Voor de bond was dat aanleiding om Hoekstra voor zes weken op non-actief te stellen. Een onafhankelijk onderzoek wees echter uit dat Hoekstra geen blaam trof en hij kreeg een andere functie bij de wielerbond. De erelijst bij de beroepsrenners: 1970: 1e Yerseke; 2e NK achtervolging; 2e NK clubs; 4e Helmond; 4e Heusden; 4e Mache- len; 5e Boxmeer; 6e Gemert; 7e 1 Mei-prijs Hoboken; 8e Rotselaar; 10e Vrasene; 10e Omloop van het Meetjesland (Zomergem); 18e kampioenschap van Nederland op de weg.

1971: 1e Trofeo J.B. Soler (Villafranca); 2e NK achtervolging; 2e NK 50 km baan; 2e Roden; 2e in 5e rit Ronde van Andalusië; 3e Leiden; 4e Papendrecht; 4e in 4e rit Ronde van de Levant; 6e Witte Donderdagprijs (Bellegem); 8e Elfstedenronde (Brugge); 8e in proloog Ronde van Andalusië; 9e in 1e rit Vierdaagse van Duinkerken; 13e Trofeo Munecas-Famosa; 40e Amstel Gold-race; 56e Vierdaagse van Duinkerken; 58e Ronde van de Levant. 1972: 5e Roden; 6e Rotterdam (Feyenoord).

Gerrit Hoekstra, geboren op 5 augustus 1950 te Murmerwoude, begon in 1965 met wielrennen bij de adspiranten en schreef in dat jaar de ronden van Grouw en Harkema- Opeinde op zijn naam. Een jaar later werd hij nieuweling maar het eerste hoogtepunt kwam pas in 1970. Toen werd hij, in de Haskerveenpolder bij Vegelinsoord, kampioen van Friesland bij de amateurs door o.m. Jo de Boer uit Westergeest en Siebe Bijma uit Finkum te verslaan. Zelf vond hij de zege in 1973 te Gerkesklooster de mooiste. Na een solo van bijna dertig kilo- meter waren de bloemen voor de Dokkumer. Het succes werd compleet met broer Piet Hoekstra als tweede en Dominicus Lolkema als derde. Een compleet De Friesche Leeuw- podium, een zeldzaamheid. Gedurende vier jaar kwam Gerrit Hoekstra uit voor de sponsorfor- matie van Kroon en ook reed hij nog een jaar voor Batavus. Ooit heeft hij overwogen om, net als broer Piet, beroepsrenner te worden, maar uiteindelijk vond hij zichzelf niet fanatiek genoeg om bij de profs te kunnen slagen. "In het voorjaar moet je dan zes tot acht uur trainen en dat zat er bij mij niet in. In mijn beste dagen trainde ik echter wel meer dan 100 km per dag, maar later zat ik nog geen twee uur op de fiets. De snelheid van het peloton is in de loop der jaren enorm toegenomen. Ik won in het begin wedstrijden met een gemiddelde snelheid van 40 km per uur. Anno 1980, toen ik stopte, zou je met die snelheid op enkele ronden gereden worden". Hij won in totaal meer dan 30 wedstrijden. Tijdens de Ronde van Gerkesklooster op 16 augustus 1980 stapte Gerrit definitief af. Vele jaren later werd hij clubtrainer van de WV Otto Ebbens.

Een andere broer was Klaas Hoekstra, geboren op 6 juni 1954 te Murmerwoude. Deze debuteerde bij De Friesche Leeuw in 1969 in de categorie voor adspiranten. Klaas Hoekstra kon op het juiste moment pieken en dat bezorgde hem enkele puike overwinningen. Zo werd hij in 1970 te Vegelinsoord kampioen van Friesland bij de adspiranten en won het criterium van Harlingen. In 1973 was hij de sterkste bij de provinciale nieuwelingentitelstrijd te Wanswerd. Amateur werd Klaas Hoekstra in 1974 en een jaar later was hij primus in Gieten, waar de Friese kampioenschappen werden gehouden. Later verhuisde hij naar Gennep en Heerenveen en in 1980 kwam een einde aan zijn wielerloopbaan.